Bizler şehir kültürü almış şehirliler olarak; daha çok kapalı mekanlarda, oturarak, fikir üreterek, sürekli bir mekanizma içerisindeki döngüde çalışarak hayatımızı devam ettirmekteyiz. Kendimiz bir şeyler yapma çabası içerisinde olmadığımız sürece bu sistem çarkı bizleri istediği yere götürmekte ve geriye dönüp baktığımızda; kendimiz için çokta fazla bir şey yapmadığımızı görmekteyiz.
Öyle ki; an gelip; hayatta duyduğumuz ama uygulamaya gelince ister görünüp uzak durduğumuz, içine girmediğimiz o kadar çok yaşanası şey var ki…
Şehirleşmenin getirdiği her şeyi bir ücret karşılığı yapma psikolojisi bazen bizleri bu etkinliklerden uzak tutmakta. Aslında ücret ödemeden de sponsor ve devlet desteği ile de yapabileceğimiz çok şey var.
Artı yaşam; sanal ortamdaki sanal iletişimi fiziksel iletişime dönüştürmek için yola çıkmış durumda.
An gelecek; aniden bir yere gideceğiz, o an o saat karar vereceğiz.